bol kopuklu kayiplar

ilk defa kahve yapmayi ogretiyordu biri bana. bes alti yaslarindaydim. ufaciktim, boyum yetmiyordu.tezgahin ustune oturttun beni. basladin anlatmaya, bir yandan kahveyi yaparken. saskindim aslinda. anlam verememistim bir erkek turk kahvesi yapmayi ogretiyordu bana. "once kahveyi ve sekeri koyacaksin sonra suyu. her fincan icin bir tatli kasigi kahve.kisik ateste yavas yavas karistirarak pisireceksin.kopugunu almayi da unutmayacaksin. isin sirri kopukte." unutamadigim zamanlardandir o gun. cok severdim ben seni. sen de beni seviyordun. o kadar cok seviyordun ki "dunya bir yana bu minik bir yana" diyordun. cok zaman gecti sonra, yillar gecti. gittin. olumlerin en kotusu senin olmustu. acilarin en buyugu de bizim. hayatimdaki ilk kayiptin. son olmadin ama devami da geldi. dedem, derya. alisamadim kaybetmeye.